Speciaal

In de geschiedenis van de mens is er eigenlijk altijd een overschot aan arbeidskrachten; maar om het land rustig te houden willen politici dit altijd ontkennen.

In de wederopbouw was er een tekort - de jaren '70.

Maar in de jaren tachtig waren er zeer veel werkkrachten teveel.

In 1982 sloot kersverse Lubber het 'Wassenaarakkoord', bij een Bami-maaltijd. Oudere werknemers mochten vroeg worden weggesluisd naar pensioen, om o.a. plaats te maken voor jongeren, die dan niet werkloos zouden zijn.

Men gebruikte hiervoor, vanaf 1982:

  • vervroegde uittredingsregelingen, zoals de 57,5 jaar regeling
  • de WAO. Dit ging toen ook in samenspraak met bedrijfsartsen, die toen ook de oren lieten hangen naar de wensen van werkgevers

In 1996 riep Lubbers (zeer schijnheilig, want hij was zelf bij het Bami akkoord in 1982): 'Nederland is de zieke man van Europa', met 1 miljoen WAO-ers

In 2002 wet de 'Wet verbetering Poortwachter' ingesteld, werkgevers en werknemers zouden SAMEN Plan van Aanpak maken e.d.. Wat toenmalig Minister JH Donner goedgelovig over het hoofd zag, was:

  • dat bij arbeidsmarkt overschotten werktgevers helemaal niet geinteresseerd zijn in herstel van zieken, maar deze het liefst lozen
  • werkgevers massaal de loonuitbetaling bij ziekte, WLUBZ, gingen herverzekeren, zodat er 2 jaar lang helemaal geen prikkel was om werknemers te herstellen

De 'Pemba boete' hebben werkgevers altijd afgewezen

In 2004 ging De Geus de WAO stapel aanpakken: veel herkeruingen, hervorming in WGA/WIA, die erg kort duurt, nl. de lengte van je WW rechten - daarna komt minder dan bijstand (met aanvulling tot bijstand).

Nederland is een land met erg veel uitzendwerk - het uitzendwerk is hier zowat uitgevonden. Het uitzendwerk maakt erg veel mensen ziek, omdat de leidinggevenden van uitzendkrachten zich helemaal niets hoeven aan te trekken van de behoefte van werknemers. Ze kunnen gewoon dictator spelen, en als het de werknemer niet bevalt, 'voor jou tien anderen'

Het gevolg hiervan was dat utizendwerk een ZES MAAL ZO GROTE KANS OP ARBIDSONGESCHIKTHEID GAF als loonwerk. UWV kwam met de 'gebakken peren' te zitten, alle vangnetters.

Op 18 oktober 2013 publiceerde UWV samen met de belastingdienst het zeer belangrijke rapport over komst Bezava (klik PDF)

1 Januari 2014 werde de Bezava van kracht - zie ook de site http://bezava.com en samenvattingen a b c

Er wordt 2 jaar na dato door UWV en belastingdienst nagegaan 'welke werkgever vervuilde': volgens het principe van 'vervuiler betaalt' krijgt een werkgever die voor meer zieken zorgt, een hogere premie die ALLE KOSTEN dekt, tot 10 jaar lang. Immers, voor niet werkgerelateerde ziekten geldt 'toeval - wet van de grote getallen'. Maar voor werkgevers met 10-100 mensen, en zeker meer dan 100, is bij 'meer zieken' deze 'extra ziekte' zeker de werkgever aan te rekenen, die bijvoorbeeld werknemers 'over de kling jaagt'.

Hieruit is Bezava voortgekomen: om te voorkomen dat werknemers als citroenen worden uitgeknepen en dan 'op' (ziek) de maatschappij in worden gegooid. Bezava is dus ook om een volgende WGA stapel te voorkomen.

Maar de wetgever heeft kennelijk buiten de waard gerekend: veel werkgevers, bedrijfsartsen en GGZ zijn kennelijk ethisch 'tot op de bodem verrot' en liegen en bedriegen langs alle mogelijke wegen om Bezava te voorkomen.

Cruciaal in deze is, naar onze mening, de vrijwel totale omkoopbaarheid van de bedrijfsarts.

Dat was vanaf 1982 al zo, bij het ontstaan van de eerste WAO stapel, en dat is nu weer zo, extra versterkt omdat werkgevers veel beter dan toen, de bedrijfsartsen kunnen manipuleren.

Onze stelling is dan ook:


Schaf de bedrijfsarts af!

De bedrijfsarts is niets anders dan een gelegitimeerd verlengstuk van P en O: met witte jas, maar totaal omgekocht door de werkgever


Wie de bedrijfsarts moet vervangen? De huisarts, die is (nog) niet omkoopbaar door werkgevers.

Het argument 'de bedrijfsarts heeft meer verstand van arbeidsgerelateerde context' gaat niet op:

  • bedrijfsartsen hebben nauwelijks belangstelling voor het psychische stuk - 85% van de uitval onder 35 jaar
  • 'er verstand van hebben' is irrelevant als je 100% omkoopbaar bent

Het aantal voltijdsequivalenten in loondienst was anno 2014 exact gelijk als dat van 1980: 4,0 miljoen.

Dit op een bevolking die tussen 1980 en 2014 enorm is gegroeid.

Dit structurele tekort aan arbeid wil niemand toegeven.

De uitzendsector is sinds 1980 wel sterk gegroeid - maar ja, die maakt 6x zo ziek! (zie bovenstaande tekst en het UWV-belastingdienstrapport van 18 oktober 2013 klik)

Verder willen werkgevers, vanuit het oogpunt winstmaximalisatie, steeds meer winst maken met minder werkgevers. Zieke werkgevers moeten met 'minimale kosten' worden geloosd; de maatschappelijke kosten interesseren aandeelhouders niet.

Verder willen werkgevers zoveel mogelijk robots in dienst, dan wel zoveel mogelijk op robots gelijkend personeel: dit geeft enorme 'ontvreemding' en stress bij werknemers. Daarom stijgt het aantal 'psychische ziekten gevallen' relatief enorm, over de laatste decennia.